Het gaat niet altijd om roeien bij DDS. Buiten de boot leer je ook van alles!

In 2009 maakten we kennis met zomaar twee DDS roeiers. Zomaar twee roeiers? Nee, deze roeiers hebben niet veel woorden nodig. Zij leven op in de boot en krijgen honger van het roeien! Deze honger wordt gestild door extra veel op te scheppen op het DDS KookCie 3-gangendiner, iedere eerste en derde donderdag van de maand. Schrijf je in op de KookCie site en kom op donderdag om 19:45 naar DDS voor een verrassend 3-gangendiner!

 De Vliet is rustig, het is droog, licht windje mee en redelijk vlak water.

Soms weet je niet wat je ziet, en daar zie je het aan dat het niet klopt!

In 2009 maakten we kennis met zomaar twee DDS roeiers. Zomaar twee roeiers? Nee, deze roeiers hebben niet veel woorden nodig. Zij leven op in de boot en krijgen honger van het roeien! Deze honger wordt gestild door extra veel op te scheppen op het DDS KookCie 3-gangendiner, iedere eerste en derde donderdag van de maand. Schrijf je in op de KookCie site en kom op donderdag om 19:45 naar DDS voor een verrassend 3-gangendiner!

Wat vooraf ging: Onze roeiers werden tegemoet gevaren door de Heeren Veteranen Acht van DDS. Door de hekgolf sloegen de mannen bijna om... Bijna... Kloek en moedig werd het onheil afgewend en vol zelfvertrouwen roeien de mannen verder over de Vliet.

De twee mannen roeien door. De boot is bijna droog.

Tijdens iedere haal wordt het water naar het hek van de boot gestuwd en stroomt in steeds smaller wordende straaltjes langs het boord het water in. De voeten zijn nat, maar de mannen zijn in alles weer hersteld van de Schicht die hen trof. De boeg is op zijn hoede en ineens loopt er een rilling over zijn rug. Hij kijkt om... Een vreemde ronde vervorming van de lucht, alsof een straaljager recht op hen afkomt, supersonisch, zo lijkt het. Net als in Topgun! De straaljager komt nader, maar blijkt toch heel laag over het water te vliegen.

Waβ bekommen wir jetzt????

Is het wederom de Schicht? De boeg kijkt naar bakboord, naar de UFO die inmiddels zichtbaar is. Dat had hij beter niet kunnen doen…

Het commando dat zich vormde in zijn keel verandert in een kikker. De stralende schoonheid van de Damesch Veteranen Acht op topsnelheid betovert hem. Hij weet het toch zo goed: “Kijk nooit uit de boot!”

Na de straaljager volgt een vloedgolf en zonder het herstelcommando van de boeg is de boot reddeloos verloren.

Er slaat meer water in de boot dan erin past en de mannen liggen in het water. Als ze boven komen, zien ze nog net het schip verdwijnen aan het einder. Ze kunnen niet anders dan hen ademloos nakijken:  The Killer Kiwi, Dashing Diane, Engine Room Sile, The Avenging Angel, Emjay the Great, Hippe Hibma, Mammanouk, Die Schweitze Schöne, Fab Froukje, Belle Hélène, An Róisín Dhearg, Sexy Seady…

Het enige wat de slag nog kan uitbrengen is: “Die omslacursus hebben we niet meer nodig, maar hoe komen we er weer in?”

Soms is het niet pluis op het water. Mede watergenoten kunnen je danig verrassen!

In 2009 maakten we kennis met zomaar twee DDS roeiers. Zomaar twee roeiers? Nee, deze roeiers hebben niet veel woorden nodig. Zij leven op in de boot en krijgen honger van het roeien! Deze honger wordt gestild door extra veel op te scheppen op het DDS KookCie 3-gangendiner, iedere eerste en derde donderdag van de maand. Schrijf je in op de KookCie site en kom op donderdag om 19:45 naar DDS voor een verrassend 3-gangendiner!

De twee mannen zitten in hun giek en roeien op hun geliefde Vliet.

Het bootje loopt goed, de inpik is direct. Het lijkt alsof er in de Vliet iedere 15 meter paaltjes staan, waarachter ze de bladen kunnen haken. Achter de boot diepe zwarte kolken waarin de vissen stikken. Wie of wat kan deze soepele gang verstoren? Ach… zo nu en dan een windvlaag? Nee, de mannen vangen dat op… Daarnaast scheren zij laag, zoals alle tweezonderroeiers. De wind krijgt weinig vat op een blad dat zo laag bij het water zweeft. Golven? Nee, ook daar hebben de mannen geen last van. Vroeger…. Vroeger had je pas golven!  Het Nederlandse roeiwater is berucht om haar golven… Het Spaarne, De Amstel, Baan 6 van de oude Bosbaan… Harkstede… Amsterdam Rijnkanaal… 

Nee, de Vliet is relatief  lief voor hen die haar bevaren. Natuurlijk heeft ze haar streken, maar dat zijn plagerijtjes.

Opeens...

Onaangekondigd, een schicht, een windvlaag, de haren wapperen, een hoge golf doet het tweetje gevaarlijk overhellen, de golf keert en slaat naar binnen….
De reactie van de mannen is fenomenaal, ze blijven rustig en houden de boot recht. Geen paniek! De boot nu wel tot aan de boorden gevuld met water…. Ach, dat roeien we er wel uit! De mannen schommelen nog na in hun bootje. Wat was dat eigenlijk? Een binnenvaarder of erger…. Een speedboot? De Schicht wordt gevolgd door een ritmisch geluid: ferme kloeken, een rustige stem, enigszins blikkerig. Nee, Een roeiboot?!

De twee mannen zien een soepele machine verder varen naar het einder: de Heeren Veteranen Acht van DDS!

Bosun Hansie, Freaky Freek, Grandpère Buitenboel, Tops’l Eddie, Rappe Jappe, Guido Guapo… Marco Marathon, Tall Guy Eddie, Riemer de Reuper, Carbon Kas, The Italian Stallion, The Stigh… Aan de stuurtouwen: SPacht!

De ego’s van deze mannen zijn zo groot dat ze niet allemaal in deze boot passen… Om beurten wisselen zij met elkaar…  De niet-roeiers fietsen mee met 36 in het uur!

De twee mannen pakken weer op… 

Volgend jaar…. Misschien gaan we dan ook meedoen met die acht… Moeten we diep leren wegzetten, tempo 50 blaffen, luisteren naar een stuurman… niet meer omkijken... Waar halen zij de kracht vandaan? Ze scheppen vast een tweede keer op bij de KookCie!

Ieder verhaal heeft een begin. Vaak zijn die het leuks en blijven het langst hangen... een doordenker!

In 2009 maakten we kennis met zomaar twee DDS roeiers. Zomaar twee roeiers? Nee, deze roeiers hebben niet veel woorden nodig. Zij leven op in de boot en krijgen honger van het roeien! Deze honger wordt gestild door extra veel op te scheppen op het DDS KookCie 3-gangendiner, iedere eerste en derde donderdag van de maand. Schrijf je in op de KookCie site en kom op donderdag om 19:45 naar DDS voor een verrassend 3-gangendiner!

Het is nog vroeg...

Het is tussen nacht en ochtend, maar wel 30 minuten na zonsopgang. Het is fris, want het is oktober en lekker herfst! Twee mannen komen aan op het Oostplantsoen en zetten hun fiets neer. Slot niet nodig, want de boeven slapen nog op dit tijdstip. De mannen bewegen met gemak. Hun soepel tred verraadt hun vertrouwen in zichzelf. Ze zijn boven de dertig, maar hun ogen ogen fris en jeugdig. Ze zijn in de bloei van hun leven!

Even later staan ze op het vlot en nemen op routine alles in zich op: de stroming en viscositeit van het water, de wind op de wang, temperatuur van de lucht…. De lucht is donker bewolkt en hoogzwanger van het eerste buitje van de dag. De mannen houden van het donkere, hebben niet veel op met Licht. Het vlot ligt met hen erop wat dieper, hun gezamenlijke gewicht is duidelijk groter dan 1400 Newton. Deze mannen houden niet van Genesis. Wel de Band, niet het boek… “Op de laatste dag schiep Hij het licht…” Big mistake… Licht uit, Swaer aan!

 De mannen pakken de boot en leggen haar zachtjes in het water. Hen daar zo staande zien, valt de observant iets op. De rechtarm van de boeg lijkt langer dan zijn linker, zijn biceps, triceps en quadceps meer ontwikkeld. Zijn vingers lijken ook langer, terwijl de linkerpalm groter lijkt…. Bij de slag lijkt het net andersom! Nee, deze mannen zijn niet van de symmetrie, ze hebben ieder maar 1 riem. Bijna 4 meter glimmend carbon met een grote schoep aan het einder, fier wit - zwart – wit geschilderd. De mannen zijn trots op deze kleuren en waarvoor zij staan.

Een commando klinkt: “Einsteigen gleich… eins, zwei, Polizei”. Deze mannen hebben humor, hun ogen lachen…..

De boot vaart soepel weg van het vlot en door het bruggat. De slag heeft de cadans te pakken, de boeg volgt en versterkt. Op gaat het richting de Residentie, een geoliede machine waarin 2 mannen 1 kunnen zijn. Het lijkt alsof 1 gigantische man met 2 riemen aan het roeien is. De bladen scheren laag over het water, eenden duiken snel onder, snoeken vluchten weg…. Zij willen niet geslagen worden.

Bij de sluis van Leidschendam keren de mannen over Bakboord, het edele Boord… De boot pakt weer langzaam op, steeds sneller als een stoomtrein die op gang komt in een Spaghettiwestern. De wind is tegen… lekker! De mannen horen bubbels onder de boot. Dat voelt goed!

In de verte doemt een geel vlekje op, een vroege skiff.

Het lichte en ranke bootje snijdt soepel door het water, de riempjes bewegen soepel in het ritme van stille poëzie…. Het is een mooi gezicht, dat bootje, hoe het zich staande houdt op de machtige Vliet…

De 2 mannen zien het bootje niet.

Zij kijken niet uit de boot, dat leidt af! Ze zijn geconcentreerd in hun eigen trance. Een kort commando klinkt, de boot gaat harder, maar snel weer zachter!? Aha…. De 10 kleine inboorlingen! Een klassieke oefening. Na het 10 halen licht, 10 halen hard, gebeurt er iets onverwachts! Het aantal harde halen loopt op, de lichte halen nemen af! Deze mannen verzinnen hun eigen oefening en hun ogen lachen luid.

De mannen ruiken de geur van Calvé pindakaas, hoewel deze al jaren in Taiwanese potjes zit. Het zit in de geur van Delft. Delft is koppig en geeft niet zomaar iets op. Na de brug wordt nog even aangezet… 10 halen… Het lijken een eerbetoon aan iemand. Een vrouw? De boeg, de slag? We zullen het niet weten…. Er klonk geen commando. Deze mannen hebben geen woorden meer nodig.

Aan het vlot wordt een spantje gezocht en de boot te slapen gelegd.

De mannen vegen de ochtendrijp van de riemen. De boot niet! De boot is warm van het water en de bubbels….. De mannen warmen hun verkleumde vingers aan haar huid… Over een paar dagen kunnen ze weer lekker eten op DDS… Een kuiltje met jus, zoals Oma dat vroeger maakte….

De KookCie nodigt jullie uit op iedere eerste en derde donderdag van de maand!